Það er heldur betur farið að styttast í Amsterdamferðina. Eins og hjá örugglega flestum sjúklega flughræddum manneskjum þá er ég farin að fá ýmis skilaboð um að ég eigi ekki að fara í þessa flugferð. Ég er búin að sjá fréttir af þremur flugslysum síðastliðnar tvær eða þrjár vikur. Í gær var ég svo að horfa á nágranna (eitthvað sem ég geri ekki oft) og þar lenti hálf Ramsey gatan í flugslysi. Þetta hljóta auðvitað að vera skilaboð til mín. Svo gerist það líka oft rétt fyrir brottför að veðrið fer að versna og ég fer að hugsa: Er ekki stórhættulegt að fljúga í svona miklu roki? Brotnar vélin ekki í tvennt? Ég finn alltaf eitthvað. Svo þegar ég er í flugi þá má ég ekki heyra nein hljóð í vélinni án þess að halda nú sé eitthvað að gerast.
Mín versta martröð er að vera í flugvél sem hrapar í sjó, lifa það af og svo að lokum étin af hákörlum eða krókódílum. Án efa hræðilegasti dauðdagi ever.